donderdag 22 januari 2009

Sh-boom

Ik ben misschien toch wat te jong voor mijn leeftijd.



Sh-boom (The crew cuts)

En als toemaatje, nu we toch in de jaren vijftig zitten:



The purple people eater (Sheb Wooley)


- - - binnenkort verslag over Bolognareis :-) maar nu prioriteiten - - -

zondag 11 januari 2009

Dromen van liefde

Dromen van kruipen in vlees

open je mond
en ik wring me er wel tussen

met tien vingers
scheur ik je
tot mijn hoofd er net in past

als je dan de kop van mijn lichaam bijt
heb je van de rest geen last



Dromen van dromen in dromen

en dan tien vingers
die als toverstaven
jouw wereld van zijn sokkel halen

het ronde zacht tussen de opening
van mijn vingers laten glijden

verkorrelen tot zand

dat zand uitstrooien
tot woestijn

waarin ik als rolgras soms verschijn



Dromen van antwoord

welke vingers zochten me samen
toen de zon ontplofte in mijn gezicht
en ik als lichtgewicht
mijn voetstappen niet meer kon vinden
seconden later
voor even heel glanzend
tot as verdween

wat als ik nu verscheen
als duizend vlokken sneeuw
en zo toch tussen je lippen val

kan ik je dan langs binnen heel voorzichtig openbreken?



Dromen van omsluiting

en dan als jij in een toren
en ik aan de overkant
maken we klimtouw van onze haren
om elkaar te bewaren
in zacht en gloeiend vlees
waaraan jij je vingers verbrandt

Waarom de zee zout is

Zout is eigenlijk natriumchloride, en bestaat dus uit Natrium (Na+) en Chloor (Cl-). Wanneer gesteenten afbreken, ontstaat er Na+, dit wordt door de regen uitgespoeld en komt via de rivieren naar de zee.
In de zee zijn er onderzeese vulkanen die Cl- afscheiden.
Het Na+ afkomstig van de rivieren, en het Cl- afkomstig van de zee (onderzeese vulkanen) bindt zich met elkaar tot NaCl of zout. Daarom zijn alleen zeeën zout.
Uitzondering: de Dode Zee is nu een meer maar was vroeger een oceaan. Je vindt er nu op de bodem heel veel afzettingslagen van zout. Dit zout komt vrij. Het water is zo zout dat er geen dieren en planten kunnen leven.



Dit wist ik helemaal niet...
bron: http://www.dekust.org/dekust/interactief_ektid13713.aspx?

de dood


Alexander Gardner: Portrait of Lewis Payne (1865)
Barthes: "He is dead and he is going to die"


Elektrische stoel


Het zevende zegel - Bergman
De dodendans


Paths of Glory - Kubrick
Wassen beelden in loopgraven


Charles Manson in death row

donderdag 8 januari 2009

Maurice Gilliams (1900-1982)




BRONNEN DER SLAPELOOSHEID

I.

Zij droeg de lamp achter de waterlissen.
De dageraad van middernacht knaagt door
het hoog vertrek waarin Maria slaapt,
terwijl ik snak naar water en naar lissen.

Ik lig bij haar. Zij rust bij mij. En geen
van beiden zijn wij in de wereld samen,
want niets is hier want élders samen
waar geen verlangen de een van de ander scheidt.

De muur wordt spiegel van het sterrenheir.
De stilte zwelt van vissen. In de algen
knerpen de zoutkristallen van oud zeer.

Verblijf ik dan voortaan in 't zeemansgraf
terwijl het spookschip onverpoosd blijft zeilen?
- Maar als Maria zucht, vat ik haar hand.


II.

Wolvin en wolf in 't winters ledikant
als het gehuil des harten krimpt tot fluistren:
uit de angsten ranken namen op in 't duister
met in hun wijn de bloedsmaak van het lam.

Als in de tijd van de ouders zijn de nachten,
op 't huis gestapeld drukt het tempelpuin;
en waar een lichtstraal door een schaduw suist
bederft de waan tot schimmel op de wanden.

‘t Gedroomde kinderhandje slaapt in ons;
zijn polsje klopt gelijk in nood de borst
der vogels die men treurig vrij moet laten.

Samen, onder de vlag van 't beddenlaken,
als na een veldslag zijn wij opgebaard.
Maria's hand rust op mijn grauwend haar.


Maurice Gilliams


Eén van onze beste vaderlandsche dichters (en schrijvers natuurlijk, is er een mooiere beginzin dan "Als Aloysius ons hart verontrust, hangen we in de werkelijkheid ondersteboven als betoverde apen.", Elias of het gevecht met de nachtegalen (wat een titel!))

Hoor het hem voorlezen met zijn prachtige stem